Appartementenjacht

Om daadwerkelijk te beginnen met het opbouwen van een leven hier, is er nog iets heel concreets nodig: een eigen stekkie. Daarom hebben Pedro en ik ons de afgelopen twee weken volledig gestort op de huizenmarkt hier in Rio. Op zoek naar een eigen plek onder de zon.

Op Facebook zie ik hier en daar foto’s verschijnen van net gehuurde of gekochte huizen. Met lichte jaloezie kijk ik dan naar de mooie foto’s, want een huis zit er hier sowieso niet in. Rio is immers een grote stad en er zijn praktisch alleen appartementen te verkrijgen. De huur van deze appartementen is te vergelijken met een appartement in binnenstad van Amsterdam. In Nederland is de huizenmarkt ingestort, hier is dat nog niet gebeurd en de prijzen liggen dus lekker hoog. Vandaar dat menig Braziliaan thuis blijft wonen totdat ze trouwen. Op kamers gaan wanneer je gaat studeren is hier absoluut niet normaal. De Brazilianen hebben geen trek om te verkassen naar 15 vierkante meter en een gedeelde keuken. Ze sparen totdat ze genoeg hebben om iets groters te huren of te kopen. Veel vrienden van Pedro wonen dus nog thuis.

Pedro en ik zijn op zoek naar een appartement met minimaal één slaapkamer en een woonkamer in Ipanema of Leblon (dat zijn wijken). De prijs voor een dergelijk appartement ligt rond de 4.000 Reaal, ongeveer €1.300. We hebben inmiddels flink wat appartementen gezien en het is een interessante manier om de stad te leren kennen.  Zo hebben we een appartement gezien op de begane grond. Om bij de voordeur te komen moesten we eerst langs de vuilopslagplaats van het hele complex lopen. De keuken had een interessante opstelling op zijn zachts gezegd en er lagen twee dode kakkerlakken in de badkamer.

In Leblon zagen we een appartement met een roze keuken en een open muur naar een soort van binnenplaats. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb toch graag gewoon vier muren. De keukens zijn hier vaak niet zo mooi. Ik ben gewend dat je vanuit de keuken uit het raam kunt kijken en dat het er gezellig uitziet. Hier hebben de keukens vaak geen raam en is het simpelweg een betegelde bedoeling, zoals die in Leblon, maar dan niet in het roze. Ik denk dat dit is omdat de appartementen allemaal wat ouder zijn en vroeger alleen de dienstmeisjes in de keuken kwamen. Veel appartementen hebben ook een aparte wc voor een dienstmeisje. Oudere generaties zijn er nog van overtuigd dat het niet hygiënisch is om een dienstmeid naar je eigen wc te laten gaan.

We hebben websites afgestruind en ook daadwerkelijk straten. In elke straat zijn er namelijk altijd wel een paar appartementen te huur in één van de gebouwen en ze staan niet altijd op de websites. Bijna elk gebouw hier heeft een portier. Dat is iemand die bij de voordeur zit en in de gaten houdt of de pizzabezorger voor de deur daadwerkelijk een pizza komt bezorgen die jij hebt besteld. Dus hebben we maandag de hele dag rondgelopen en gevraagd of de portier wist of er appartementen te huur waren. Ik kan oprecht zeggen dat de portiers van Rio het meest vriendelijke volk is dat ik ooit heb ontmoet.

We hebben een bod gedaan voor een appartement in Ipanema van ongeveer 50 vierkante meter. Het is klein, maar schattig en net gerenoveerd. In Nederland kunnen we voor hetzelfde geld iets veel groters krijgen, maar als we dit appartement uiteindelijk gaan huren, wonen we wel op vijf minuten lopen van het strand :)